Storythai

ฝนมานก๊ะตกได้ตกดีโน๊ะ เซง

ซักเสื้อไว้เมื่อคืน มานก้อไม่แห้ง

วันนี้ไปเรียนสายอีกตามเคย กัวติดเอฟเหมือนกานนะเนี่ย เปื่อยเหลือเกิน ทำตัว

เฮ้ออ...เบื่อความรัก เกลียดความรักที่ทำให้เราต้องเสียใจ#%^$^*(&(*_+T^%

อยากรู้ใจคนอื่นว่าเค้าคิดอะไร ยังไง

อยากจะรู้ความรู้สึกที่แท้จิง ที่เค้ารู้สึกอยู่ในใจเค้าจิงๆ

อยากให้พูด อยากให้เคลียร์ อยากให้มันเหมือนเดิม

อยากมั่นใจในตัวเค้าได้เหมือนเดิม

เหมือนวันที่ทำให้เรามีความสุข ทำให้รู้สึกว่าเค้ารักเรามาก

แคร์เรามาก ทุกอย่างอ่ะ T_________________T

พร่ำเพ้อนะเนี่ย แพร่มจิงๆ แต่ก้อรู้สึกอย่างงั้นจิงๆ

ก้อ รู้สึกเสียดายช่วงเวลาดีดีที่เมื่อก่อนเราเองไม่ค่อยจาให้ความสำคัญ

ผิดเอง มาวันนี้จามาเสียใจทีหลังก้อได้แต่เสียใจ ทำอะไรมากไปกว่าไม่ได้แล้ว

ตอนนี้ก้อพยายามปรับตัวเอง ให้มีความสุขในสถานการณ์ที่เปนแบบนี้

เพราะถ้ารู้สึกไม่ดีไป มันก้อมีแต่ทำให้เสียใจ จาพยายามอ่ะ

ฮือๆ รักมันพูดยาก ยากจาเข้าใจ

มีคนบอกว่า คุยกันให้เข้าใจ แก้ปัญหาทุกอย่าง เพราะรักไม่ได้สร้างในวันเดียว

อื้มมม สู้ๆ

ไม่ได้กลับมาอัพไดนาน จนจาลืมไปแล้วว่ายังมีไดอยู่

มัวทำแต่ hi5

แต่สิ่งที่hi5 ให้ไม่ได้เหมือนไดอารี่

ก้อคงเปนการเล่าเรื่องระบายความในใจแบบเต็มๆจิงๆ

มันก้ออาจจาเล่าได้เหมือนกัน แต่มันคงจาคนละFeelกัน

hi5มันลูกเล่นเยอะกว่า ใครจาสนใจมาอ่านไอ้ที่เราพิมพ์ทิ้งไว้

วันนี้รู้สึกเหงาดีจิงๆ เรื่องความรักมันก้อเดิมๆ

ทำให้เรามีความสุข แล้วก้อรู้สึกแย่เหมือนเคยอ่ะ

อยากจาหลุดออกจากวงจรนี้ให้ได้เหมือนกัน

คงต้องไปบวชชีก่อน ถึงจาตัดขาดได้ไปเลย เห่อะๆ

มันก้อวนเวียนอยู่แค่เนี้ยชีวิตคน

******************************************

บางทีเรารู้ว่าอะไรที่ทำให้เรารู้สึกแย่

แต่ก้อยังดันทุรังฝืนอยู่ต่อไป

ด้วยเหตุผลคือ มีอยู่ดีกว่าไม่มีเลย

อยากจาหนีไปให้พ้นๆอ่ะ

อยากจาไปเจอใครคนอื่นที่เค้าพร้อมจารักเราได้มากกว่า

คนที่พร้อมดูแลห่วงใยใส่ใจเรา ทำให้เรายิ้ม ทำให้เรามีความสุข

ทำเพื่อเรา มันก้อมีแหละ แต่ไม่ไป ไม่เข้าใจตัวเอง

คนเรามันก้อเงี้ย ชอบรักแล้วก้อใส่ใจเหลือเกินกับคนที่ทำให้เสียใจ

ตอนนี้เหงามากอ่ะ เมื่อก่อนไม่เคยเปนแบบนี้เลย

สงสารตัวเอง สมเพช แล้วก้อรู้สึกเกลียดที่ตัวเองต้องไม่มีความสุข

ไม่ชอบที่ต้องรู้สึกไม่ดีแบบนี้ตลอดเวลา

น้ำตาที่มันไหลอ่ะ มันไม่มีวันหมด ไมมีวันหยุดไหล

มันคงจาหยุด ถ้าเข้มแข็งพอที่จาตัดใจได้

อยู่ได้ด้วยตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งพาความรักจากคนอื่น

มันทรมาน เวลาที่รู้สึกว่าเค้าไม่ได้รักเรามากเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

ความสนใจ ใส่ใจในตัวของเรามันเหลือน้อยจนสัมผัสได้

เวลาที่เปลี่ยนไปสามารถทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปได้เสมอ

ความเข้าใจในจุดนี้ก้อรู้ดี

ไม่ต้องมองที่คนอื่น แม้แต่ตัวของเราเองก้อเปลี่ยน

ไม่โทษใคร แต่ แค่รู้สึกเสียใจ เสียดาย

เพราะมันเร็วเกินไป เกินจารับไหว

เมื่อได้รับรู้ถึงความรู้สึกของความเปลี่ยนแปลง

เพราะสิ่งดีดีที่เคยได้เจอมันมากมายเหลือเกิน

เปนเรื่องดีดีที่ทำให้เรามีความสุข

มองย้อนกลับไปในวันนั้นก้อทำให้รู้สึกดี ทำให้ยิ้มได้

พอกลับมา ณ ตอนนี้ กลับต้องเสียน้ามตาให้อดีตเสมอ

เพราะวันนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว เปลี่ยนจากเดิม

ที่เคยได้รับรู้ถึงความรู้สึกดีดีแบบนั้นในอดีต

ไม่รู้ต้องทำยังไง ตอนนี้ก้อเหมือนนั่งหายใจรดไป

จาเลิกก้อเลิกไม่ได้

จาอยู่ก้อไม่มีความสุขได้เต็มที่เลยซักที

สับสนมาก

รู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอมาก

เหงามาก เหมือนแบกรับความทุกข์ใจเอาไว้คนเดียว

ต้องเปนแบบนี้อีกนานแค่ไหน

ขอให้ใจมันเข้มแข็งได้เร็วๆ จาได้จบซักที

เหนื่อยที่สุดและ

เหนื่อยที่ใจนี่แหละ เพราะใจมันไม่ได้พักเลย

ไม่อยากจาเริ่มต้นใหม่กับใครเลย

เพราะไม่อยากรับรู้ความรู้สึกเจ็บปวดเวลาที่ต้องจากลา

มันทำใจไม่ได้ ใครไม่เจอกับตัวก้อคงไม่เข้าใจจิงๆ

จามีรึเปล่าคนที่รักและทำเพื่อเราได้จิงๆ

คงหายากในโลกนี้ ไม่คิดจาหาด้วย

ก้ออย่าได้เจอมันเลย เรื่องมากจิงๆ 555

ไปนอนดีกว่า ดึกกว่านี้คงจาฟุ้งซ่านกว่านี้เยอะ

ทุกอย่างปล่อยให้มันเปนไปตามสถานการที่มันควรจาเปน

เราเลือกเอง ทุกอย่าง ทุกเรื่อง เรากำหนดให้มันเปนแบบนั้นเอง

ก้อต้องยอมรับมันไป สู้ๆ ให้กำลังใจตัวเอง

ซักวันมันต้องมีเวลาที่ได้มีความสุขบ้าง มันต้องมีสิ ต้องมีแน่ๆ T^T