Storythai

ดองไดมานานมั่กมากกกกก เห่อะๆ

เมื่อวานนี้คัพ..เกิดอาการโมโหมากๆ

เขวี้ยงของในห้องกระจายอีกแล้วตู

พออีตอนเก็บนี่เดะ เซ็งฉิหายเยยยย

ช่างแมร่งเห๊อะ..เก็บไป ห้องก้อไม่ได้ดูดีขึ้นมาเท่าไหร่

ไอ้ที่เปงอยู่เนี่ยมานก้อโครตจารกและ

จารกอีกซักหน่อยก้อคงมะเปงไร คริคริ!!!

อ้อ!! เกือบลืมคร้าฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

วงหวานเย็น เข้ารอบการประกวดดนตรี

งาน MBK  MUSIC  CHALLENGE

ที่มาบุญครองคร้าฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

แข่งวันที่ 27 พ.ค คร้าฟฟฟพี่น้องงงง

กี่โมงนั้น ไม่อาจทราบได้ เห่อะๆๆๆๆๆ

เพราะคนจาแข่งยังไม่รู้เลย แง่ว!!!

วันนี้ต้องไปอัดเดโม่อีกและ

โครตจาเบื่อเลย

คราวที่แล้วไป คราวนู้นน คราวปู๊นนนนอีกก

หนูก้อมะได้อัดซักกก กาที

คราวนี้จาได้อัดป่าว วะเนี่ยย

แมร่งเซ็งจิต

ตอนนี้รอวันคัพ รอวันไปอยู่ หอ ที่ กทม

แบบว่า เบื่อมากๆ อยู่บ้านแล้วจาเปงโรคจิต

กรูจาบ้า  อยากกกจาบ้า!!!!!!!! ไปเลยโว้ยยยย

รู้มะ ว่าที่บ้านจาทำให้กรู เปงโรคปาสาท

กรูกลายเปงโรคจิตอ่อนๆ แล้ว

อีกหน่อย หนูคงเปง ปากิตเผ่า เห่อะๆ

ก้อดี บ้าตายไปเลยยยยย จาได้หมดกรรม

เซ็งโครตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตต

แบบว่าขอบ่น มานทนไม่ไหวแร้นนน

ปล่อยให้ช้านตายยยยยยยยยยยยย เห๊อะ..

ว๊ากกกกกกกกกก    ห้าววววววว!!!!!!!

ไปแล้วคร้าฟฟ ไปแด๊กข้าว อิอิ

พูดจาไม่เพราะเลยนะ พรพักตร์

นี่แน่ะๆ ตีปากมานเลย นี่แน่ะๆ

เย้ยยย ข่าวล่ามาด่วน มาแรง โครตๆ

แมร่งเอ๊ยย..งาน MBK ที่แข่งวันที่ 27 อ่า

วงแรก มานแข่ง 4 โมงเย็น

แล้วมานมี 11 วงคัพในวันนั้น

ตูแข่ง วงสุดท้ายยย

ให้ตายเห๊อะ

กรูจาบ้าคร้าฟฟฟฟ

แข่งเสด กี่โมงวะเนี่ยย

เฮ้ออออออออออออ

วันนี้ไปซ้อมดนตรีมา



แบบว่า เห้ามาก มาคนแรกเลยงะ



เลยซ้อมร้องเพลงมานซะ



ตั้งแต่ ปามาน 10 โมงเช้า ยันเกือบบ่าย 3 โมงเย็น



บ้าไปเลยงะ สรุป เสียงเริ่มแหบบอีกแล้วโว้ยยยยย



แล้วจาทามไงดี แต่ยอมรับนะ !!



ว่าซ้อมโครตมากแบบนี้ การร้องพัฒนาขึ้นจิงๆ



ตอนนี้เหลือเรื่อง กีต้าร์ ที่ต้องโครตซ้อม



ซ้อม ซ้อม ซ้อม แล้วก้อ ซ้อม ๆ ๆ



ต้องหาคนช่วยซะแล้ว คนเดียวไม่น่ารอด



พี่ชายตัวเองฝีมือก้อโครตเก่ง



แต่ถ้าให้มานสอนให้ ยอมโง่เหมือนเดิมดีกว่า


 
เห่อะๆ เผลอๆ ตีกาน กีต้าร์ คอหัก!!    แง่วๆ



ต้องหาคนใจเย็นมากๆ 555+



แล้วใครจาทนกรูได้วะเนี่ยยย พี่น้องงงง



สงสัยจาไม่มี



เพราะถึงจาใจเย็นโครตแค่ไหน



สรุป ตูก้อใจร้อนอยู่ดี เห่อะๆ



แถมกวนส้งทีนแบบนี้ ใครจะเสียสละมาสอนหนู



ฮือๆ เส้าจิตจังเยยง่า............................








อนาคตนักศึกษาของหนูนะคะ



สรุปค่ะ



ฝากชีวิตไว้ก่า มหาวิทยาลัย......



St. John university คร่า.....



555+ เหมือนจาดูดีโน๊ะ



เห่อะๆ



ก้อเขาให้เรียนฟรีจาทิ้งโอกาสทามไม จีงงงอ๊ะป่ะ!!



ในเมื่อสอบโควต้าผ่านและ ก้อเรียนๆไปเห๊อะ!!



คิดถึงอนาคตข้างหน้าดีฟ่า



อย่าไปยึดติดก่ามหาวิทยาลัยเลย



ถ้าเราเก่งจิง ใครก้อจ้างเรา ยังไงเราก้อมีงานทำ จิงมะจ๊ะ



ประหยัดเงินพ่อแม่ไปตั้งเยอะ



สงสารพ่อก่าแม่ ต้องส่งเสียอีกตั้งหลายปี



จ่ายแค่เทอมลาไม่ถึงหมื่น ก้อโครตจาคุ้มแล้วนะ



กับการเรียน เอก Eng น่ะ



เอาน่า ยังไง ก้อต้องเรียนให้ได้ 3.00 กว่า ทุกเทอม



หนูจาทำให้ได้ เพื่อแม่นะ หืดดดดขึ้นคอหอยเลย



เห่อะๆ ตายแน่  แง๊วๆ



แต่ก้อจาพยายาม จาตั้งใจเรียน



จาไม่ทำให้ที่บ้านผิดหวัง



3 กว่า ตั้งใจจิงๆ ก้อต้องทำได้



ขอบคุณพี่เบสมากๆนะคะ ที่เปงคนแนะนำโควต้าดีดีแบบนี้ให้



บอกแล้วไง สาวก BMA น่าร้ากกกซ์ มั่กมากกกก ทุ๊กกคนน






เหลือเรื่องให้ เซ็งเครียด อีกอย่าง



ก้อตาพี่ชายตัวดีอ่าเดะ



ปีนี้แมร่งเรียนปี 1 พร้อม ตูเลย



จาเรียนดนตรีที่ ม.จันกาเสม



แต่ ฉิห๊ายย!! ให้ตายเห๊อะ



มานยังสอบไม่ผ่านเล้ยยย



พอสมัครใหม่ ก้อมีปัญหาอีก



อารายก้อม่ายรุ วุ้ย! เซ็งหว่ะ



ถ้าไม่ติดว่าเปงพี่ชายนะเว้ยยย



ไม่สนใจแล้ว ทามเครียดเลยเนี่ย



รู้ไว้ซะด้วย!! ไอ้บ้าเอ๊ยยย



แม่เจ้า...ขอให้มานติดทีเห๊อะ



จาได้หมดเรื่องหมดราวไปซะ



ช้านจาได้สบายใจซักกกกกก กาที


 
บ่นมากไม่ดี เด๋วแก่เร็ว หุหุ



พอและ ชาวบ้านชอบด่าหว่ะ



ว่าพูดมาก !!!



ขอโทดๆ นี่พิม ไม่ได้พูด



เชอะๆ ด่าผิดด่าใหม่ได้นะยะ



เลิกบ่นหนูเห๊อะ!!!



แบบว่า จามจนเปงหวัดแล้ววุ้ย




ไปและๆ




น้าเรียกทามงาน



กูอยากจาบ้า!!!




เจอหน้าคนที่บ้านนี่แบบว่า งานๆๆๆๆๆ



จาให้กรูทามงานอย่างเดียวเลย



เกิดมาเปงกรรมกรแท้ๆเลยตู



มองเผินๆเหมือนจาสบายงะ



เพื่อนเรียก อีคุณหนูตกยาก



เย้ยยย นั่นฉายาเหรอ อุบาทหว่ะ



แต่ไหง กรูลำบากก่าชาวบ้านอีกฟะ



ร้านอาหารใหญ่ แต่ไม่มีเด็กเสิร์พนี่



มานเหนื่อยนะเว้ย เฮ้ย!



เวลาเก็บร้านงี้ โหยยยโครตจาเหนื่อยเลย



เวลามีแขก อ่ะ โต๊ะนึง ก้อยังต้องดู เติมน้าม 24 ชมเลยมั้ง



แบบว่า  กาดิ๊กไปไหนมะด้ายเลยงะ



น้าแบบว่า ใช้งานนี่คุ้มเลย



ให้เติมอยู่ได้ เติมจนแขกจาอิ่มน้ำแทนข้าวแล้ว




จาบ้าเหรอ  ไปแล้วเว้ยย




โดนบ่นอีกและ



อารายกันนักหนาวะ



เซ็งหว่ะ  แม่เจ้า   กรูอยากไปอยู่หอไวๆ




ใครก้อได้ช่วยหนูด้วย




T^T ฮือๆ

มีข่าวมาปากาดให้รู้กานนะคะ


วงหวานเย็น จาลงแข่ง MBK นะคะ


ถ้าเดโม่ที่ส่งไปผ่านนะคะ


ก้ออย่าลืมมาเชียร์กานข้างเวทีนะคะ


ใครที่รู้จัก แล้วไม่ยอมมานะคะ


เราจาโกดคุณไปยันลูกคุณสึกเลย


จบข่าว ... ว้าวว!!!!








หลังจบแข่งดนตรีงานนี้


ก้อคงเหลือการตัดสินใจครั้งสุดท้าย


กับสิ่งที่ชั้นต้องเลือกซักที


ว่าจาอยู่ หรือ ไป


แต่ตอนนี้..ก้ออยากหยุดแล้วล่ะ


เหลือแค่การรอ...


รอแค่เวลาที่กำลังหมดลงไปช้าๆ


นับถอยหลังลงเรื่อยๆ


จากจุดที่ชั้นยืนอยู่ตรงนี้มานานแสนนาน


นานจนเคยชินไปซะแล้ว


คงต้องกลับลงมาอยู่ที่ๆธรรมดา


ที่ๆยืนแล้วเหมือนคนอื่นเขา


ไม่ได้เป็นนักดนตรี มีชื่อเสียง


มีคนรู้จักมากมาย


ไม่ได้ก้าวไปในจุดที่มันสูง


สูงขึ้นเรื่อยๆ...


แต่ว่าอยู่ตรงนี้...


ก้อคอยยินดีกับเพื่อน


เพื่อนที่ดีที่สุดของชั้น


ที่เคยร่วมฝ่าฟันอุปสรรคมามากมายด้วยกัน


อยากให้เพื่อนไปได้ดี


อยากให้พวกแกมีความสุข


อยากให้ประสบความสำเร็จ


อยากให้ไปถึงในจุดที่ทุกคนใฝ่ฝัน


ขอโทดนะ ที่ไปด้วยไม่ได้


แต่เราก้อยังเป้นเพื่อนกัน


จะคอยเป็นกำลังใจให้


ในทุกๆก้าว ที่หวานเย็นเดินไป


รักหวานเย็นมากๆนะ


งานสุดท้าย...


ถือว่าส่งท้ายเอาที่ 1 ได้มั๊ย 555+


สู้ๆนะ อิอิ


เฮ้ออออออออออออ






วันนี้ไปห้องอัดมา


อัดเพลงแต่ง...


แบบว่า...


พี่คนมิ๊กซ์เสียงบอกว่า


ร้องแบบนี้ วันนี้อัดไม่ได้นะ


5555555+


ไม่มีพาวเว่อร์เลย คริคริ


พาวเว่อร์หนูมานหมดไป


ตั้งแต่ ร้องเร็บโทสเปซที่ห้องดนตรีแว้ว


555+ ว้ากกกานเสียงหด ตดหายเลย


แล้วจามีเสียงที่ไหนอีกอ่าคร้าฟฟฟฟฟ


และแล้ว ก้อโดนนัดอัดใหม่


เซ็งโครตๆ หุหุ หิหิ อิอิ แห่ะๆ


เฮ้ออออ!?!?




พรุ่งนี้มีโปรแกรมคร้าฟฟฟ


จาไปดูหนัง อิอิ


ก่าชายหนุ่มรูปงาม นามเพราะ


แต่แอ๊ปตุ๊ด!! ซะง้านนน 555+


ขอโทดน้าตะเอง


ที่ช้านเอาหล่อนมาเผาน่ะ คริคริ


แล้วเจอกาน แบบว่าเลี้ยงด้วย 555+


ได้ดุหนังฟรีนี่มานชั่งมีฟามสุขเสียจิง


คนเลี้ยงก้อเลี้ยงไปโน๊ะ อิอิอิอิอิอิอิอิ



อัพยาวเด๋วชาวบ้านด่าอีก


พอและ ไม่อยากจามทั้งวัน



ช่วงนี้ไม่สบาย รักษาสุขภาพกานนะจ๊ะ


บอกแต่คนอื่น ตัวเองยังไม่กินยาเล้ยย


แห่ะๆ อารายก้อเข้าตัวไปโม๊ดดดดดด


เซ็ง!! อย่าบ่นหนูเลย หูจาหนวกแล้ว


ปาสาทจาแด๊กเอาน้า...


สงสารหนูเห๊อะ!!!!!!!!!



ไปและๆ


บั๊บบายจ้ะ


จู้ฟๆ

ไม่รู้จะเอาชื่ออารายดี เลยเอาชื่อตัวเอง เห่อะๆ


ตอนนี้กลับจากใต้แว้ว


ด้วยสายการบินแอร์เอเชีย เห่อะๆ ลำเล็กโครตต


ตกหลุมอากาศที นี่สะเทือนไปทั้งลำ หุหุ แต่ปลอดภัยแล้วนะจ๊ะ


วันนี้เป้นวันแรกใรรอบหลายเดือน (มั้ง) ที่ไปซ้อมดนตรี


ความรู้สึกมันเปลี่ยนเลยนะ ไม่มีอะไรเหมือนเดิม


เพราะอะไรๆน่ะ มันก้อเปลี่ยนไปแล้ว หล่ะมั้ง!!
 

มันดูอึดอัดใจ อยากจาเลิกเล่นดนตรีซะแล้ว เฮ้อออ


ไม่ค่อยชอบเวลาที่ทำงานร่วมกับใครแล้วมันอึดอัดน่ะ


ก้อไม่รู้นะ ว่าจะอยู่ในสภาพที่เป็นแบบนี้ได้อีกนานเท่าไหร่


ตอนนี้ก้อมีแข่งดนตรีอีกแล้ว___คิดแล้วก้ออยากแข่ง


เพราะไม่ได้แข่งมานานมากๆ จากเมื่อก่อนที่โครตเบื่อเลย 555


แต่งานนี้อาจจะเป็นงานสุดท้ายของชั้นก้อได้นะ


ในสายตาคนอื่น การตัดสินใจของชั้นอาจจาผิด


บางคนอาจจะมองถึงขนาดว่า ชั้นเห็นแก่ตัว


แต่ความรู้สึกบางอย่างมันบังคับใจกันไม่ได้


เวลาที่เราทำอะไรแล้วรู้สึก อืมม มันไม่สบายใจเลยหว่ะ


มันเป้นแบบนี้ อย่างนี้แล้วมันไม่โอเคเลย ไม่มีความสุขเลย


เป้นใครก้อไม่มีใครอยากฝืน ใช่มั๊ย


ถ้าชั้นออกจากวง ก้อโอเคนะ วงยังไม่ล่มหรอก


เพราะตำแหน่งของชั้นมันไม่ได้สำคัญอะไร


เป้นแค่ตัวช่วยที่ขาดไม่ได้ก้อเท่านั้น


แต่ถ้าขาด ก้อไม่รุ้เหมือนกันว่าใครจะทำหน้าที่นี้


เฮ้อออ...คิดแล้วก้อสองจิตสองใจ


รอให้ผ่านงานนี้ไปก่อน ค่อยตัดสินใจอีกที


แถมช่วงนี้ ยังต้องทำเพลงแต่งเองอีกตั้งหลายเพลง


เพลง 1 ในนั้น ชั้นดันโดนรับมอบหมายให้ร้องอีกตางหาก


เซ็งเลยจิงๆ ชั้นไม่ใช่นักร้องนำนะ เฮ้อออ...


ไม่รู้คิดไปเองรึป่าว ว่าคนบางคนดูไม่ค่อยพอใจ


ใจคนน่ะ มันดูยากยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น


มองหน้ากัน พูดจาดี แต่ข้างในเค้าคิดอะไรก้อไม่รู้


ส่วนชั้นน่ะ ไม่เคยคิดอกุศลกับใคร


ไม่เคยเกลียดใครก่อน ถ้าเค้าไม่มาทำให้ชั้นเกลียด


ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมวะ


เราก้อดีกับเขานะ แต่ทำไมเขาถึงดูยังไงก้อไม่รู้ใส่เรา


แต่ชั้นก้อไม่ควรแคร์คนประเภทนี้หรอก


เพราะชั้นคิดว่า ชั้นทำดีกับมันไป ก้อเท่านั้น


นิสัยคนมันก้อเป้นแบบนี้


แถวบ้านเรียก สันดาน ไม่ใช่นิสัย


ชั้นไม่เคยเรียกร้องให้ใครมาทำดีด้วย


ทุกคนที่ดีกับชั้น เพราะเค้าดีด้วยความจิงใจจิงๆ


ชั้นดีกับคนอื่นๆ ชั้นก้อดีด้วยความจิงใจจิงๆเหมือนกัน


ไม่แคร์หรอก..แต่รู้สึกไม่ดีมากกว่า


ที่ต้องทนอยู่กับคนแบบนี้


เราก้ออย่าไปใส่ใจ ก้อจบ เน๊อะ!


เพื่อนดีดี หายากจิงๆด้วย


เพื่อนกิน หาง่ายยิ่งกว่าหาอะไรทั้งหมดบนโลกใบนี้เลย




อยากบอกทุกๆคนเอาไว้นะคะ


ถ้าคุณเจอเพื่อนดีๆ เพื่อนสนิทที่เค้าจิงใจกับคุณ


ไม่ว่าจะมีแค่คนเดียวในโลกที่ผ่านเข้ามาในชีวิตคุณ


ก้ออย่าปล่อยให้เค้าไป


เพราะเพื่อนแบบนั้นไม่ได้ผ่านเข้ามาง่ายๆ


เพื่อนที่เป้นทุกสิ่งทุกอย่างแบบนั้นไม่ได้มีกันง่ายๆ


เพื่อน ที่รู้ใจคุณ ไม่ว่าเรื่องอะไร


เพื่อน ที่ปลอบใจคุณ 24 ชั่วโมง หรือ 1440 นาที


เพื่อนที่ไม่เคยทิ้งคุณ ไม่ว่าจะแลกด้วยอะไรก้อตาม


เพื่อนที่เค้ารักคุณมาก มากเหมือนสมาชิกในครอบครัว


เพื่อนที่ให้คำปรึกษาเวลาที่คุณทุกข์ใจ


เพื่อนที่คอยเดินอยู่เคียงข้างคุณเสมอในทุกๆก้าวที่คุณเดินไป


เพื่อนแบบนั้นน่ะ จาหาได้ทีไหน ไม่มีหรอก




แต่เชือมั๊ย ว่าช่วงชีวิตหนึ่ง ชั้นเคยมี


มันคงดูน่าตกใจเอามากๆ ถ้าชั้นจาย้ำว่ามันเป้นเรื่องจิง


แต่สุดท้ายวันนี้ ชั้นก้อไม่มีอีกแล้ว


จะด้วยเหตุผลอะไรก้อช่างมันเถอะเน๊อะ


สิ่งดีๆ ช่วงเวลาดีๆ ไม่มีอะไรอยู่กับเราได้นานตลอดไป


ฤดูยังเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา


นับอะไรกับคนหล่ะ ที่เปลี่ยนแปลงได้ ยิ่งกว่าฤดูซะอีก



วันนี้ชั้นมีความสุขดี


แล้วก้อคงรอ  รอเพื่อนที่ดีที่สุดของชั้น


ที่เค้าจาผ่านเข้ามาในวันข้างหน้า


แต่ว่าเมื่อไหร่ก้อไม่รู้


นานเท่าไหร่ก้อไม่รู้


แต่ชั้นคงจะดีกับเค้ามากๆ


คงจะรักเค้ามากๆ


เพราะความจิงใจของชั้น


ชั้นอยากจะแลกกับความจิงใจ


ที่เพื่อนคนนั้นจะมอบให้ชั้นด้วยความเต็มใจเหมือนกัน


จาหาได้มั๊ยน๊ออ


ก้อต้องรอไง รอๆๆๆๆๆๆ


ใครนะ เพื่อนสนิทในอนาคต


(ไม่ใช่แฟนนะ นี่คือเพื่อนสนิทจ้ะ อย่าตีความหมายกันผิดๆล่ะจ๊ะ)



แฟนก้อคือแฟน


แฟนคงหาได้ง่ายกว่า ชั้นก้อไม่เคยเครียดเรื่องมีแฟนอยู่แล้ว


แต่เพื่อนดีดีน่ะ หายากโครตต


เจอแล้วก้ออย่าปล่อยให้หลุดมือไป


ฟังไว้นะ นี่คือเรื่องจิงจ้ะ


เพื่อนจะอยู่กับเราตลอดไป จนวันตาย 


แต่แฟนจะเลิกจาคบซักกี่คนก้อไม่รู้


หาเมื่อไหร่ก้อหาได้ ถ้ายังมีลมหายใจ


แต่เพื่อนหาได้ครั้งแรกแต่เค้าจะไม่ทิ้งเราเลย


( ถ้าเค้าเป้นคนดีนะ ) จิงอ๊ะป่ะ





ช่วงนี้คนไม่สบายกันเยอะ


1 ในนั้นคือชั้นเลย


พรุ่งนี้ต้องไปอัดเพลงอีก


เสียงจาไม่มีแล้ว เฮ้อออ


ทำไงดี...


อยากนอนก้อนอนไม่ได้


ต้องทามงานช่วยที่บ้านยันดึกเลย


เด็กเสิร์พก้อไม่มี เซ็งฉิบ


ไม่น่ากลับมายุดยาเลย


อยู่ที่ใต้..


อยู่กับแม่นะ ใช้ชีวิตสบายเกินเหตุมากๆ


เหมือนคุณหนูเลย


เช้าตื่นสายก้อได้ ตื่นมาก็กิน เล่นคอมทั้งงงงงวัน


เย็นก้อกิน เล่นคอม แล้วก้อนอน


แถมมีตังใช้อีกตะหาก


ไม่โดนว่า โดนบ่น โดนด่าเลย


แต่กลับมายุดยานี่


เช้าตื่นสายก้อไม่ได้


ตื่นมาก้อโดนบ่นแต่เช้า


ลงมาก้อต้องทามงานทั้งวัน ถ้าอยู่บ้านอ่านะ


แถมอยู่ทามงาน ยังจาโดนบ่นอีก เซ็งโครตตต


ทามยันดึก ต้องรอเก็บทำความสะอาดร้านอีก


ยัน 3  4 ทุ่มเลย


อยากนอนก้อนอนไม่ได้


ไอ้ทามงานก้อพอไหวอยู่หรอกนะ


แต่ไอ้โดนบ่นนี่ เซ็งมากๆ โครตจาเซ็งเลย


ไม่รู้อารายนักหนา ไม่น่ากลับมาเล้ยยย


อยู่กับแม่กับป๊ะป่า ช้านสบายหูมากๆ


สุขภาพจิตดีเยี่ยมมมมมมเลย


กลับมานี่ สงสัยโรคจิตของชั้น จากำเริบอีกแล้วล่ะมั้ง


เห่อะๆ ปวดหัวเว้ยยยยย เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ





เด๋วถ้าเล่นคอมนานกว่านี้อีกซักหน่อยอาจโดนฆ่าได้


ไปก่อนดีกว่า



อืมมม..ลืมเลย




P.S

+ ขอบคุณพี่ยอนะคะ ที่ไปรับที่สนามบินค่ะ
   
   ถ้าไม่มีคนมารับ ตายแน่ๆ อิอิ

+ ขอบคุณพี่ๆทุ๊กกกทุกคนนะคะ ที่เป้นห่วงหมิวจ้า

+ ขอบคุณสิ่งดีดีจากคนๆนึงที่คิดว่ากำลังจามาถึง

   แต่ชาติไหนก้อไม่รู้ แห่ะๆ

+ ขอบคุณกะปอมน้อยเพื่อนชั้น
  
   ที่เปงกำลังใจสุดท้ายที่เหลือของชั้นแล้วจิงๆ

   รักแกหว่ะ ไม่น่ารักคนอื่นมากกว่าแกเลย

   เสียใจนะที่ผ่านมา กรูขอโทด กรูรักมึงนะ T^T

   ถึงมึงจาขี้งกไปหน่อย แอบด่ากรูลับหลังอยู่เรื่อย

   แต่มึงก้อไม่เคยทิ้งกรูใช่มั๊ยปอม

   มีอารายจาบอกมึงนะ หลานมึงน่ารักมากเลย

   ไม่น่าเปงหลายมึงได้เลย 555+ กรูล้อเล่น..

+ สุดท้าย รักทุกคนนะคะ ( ที่รักหมิว )

+ บั๊บบายค่ะ

+ จู้ฟๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ^^






กลับมาอยู่บ้าน

ชื่อ รร เก่างะ Chomsurang [จอมสุรางอุปถัมภ์]




วันนี้เกิดอารมเปี่ยว!!ค่ะ



คิดถึง รร เก่าขึ้นมา เพราะไปอ่านไดเพื่อน โหยย เส้าเลยอ่า ฮือๆ



ตอนแรกที่จบใหม่ๆ ไม่ได้รู้สึกว่าอาวรอารายมากนะ



แต่ตอนเนี้ย..มานคือแบบว่า เริ่มรู้สึกตัวมากๆแล้วอ่ะ



ว่าวันเวลาแบบนั้นมันจาไม่มีอีกแล้ว นับจากนี้ไปและต่อไปเรื่อยๆ



เรื่องราวมากมายมหาศาลเกิดขึ้น ณ ที่ตรงนั้น



ทั้ง รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ความรัก เพื่อน ครูอาจารทุกคน ความเสียใจ ผิดหวัง รอยน้ำตา ฯลฯ



แล้วก้ออะไรอีกมากมายที่ไม่สามารถหาได้จากที่อื่นอีกแล้ว



เพราะนั่นคือ ความทรงจำ






มองย้อนกลับไป เมื่อวันเก่าๆที่ตอนเช้า..ของทุกวันที่เปิดเรียน



ชั้นมา รร สายทุกวัน เป็นประจำ 55+ ทั้งๆที่บ้านอยู่ใกล้ แค่ 10 นาที ก้อถึง รร แล้ว



แต่ว่ามาเข้าแถว นักเรียนมาสายบ่อยมาก ขึ้นชื่อบัญหนังหมา ต้องเซ็นมาสายไม่รุกี่ครั้งเลย



ถ้าทันก้อคือต้อง วิ่งๆๆๆ เพราะเพลงชาติจาขึ้นแล้ว 55+



ถ้าโชคดีหน่อยก้อวิ่งเข้าห้องดนตรีทัน...ไม่ต้องเข้าแถวกลางสนาม ที่ร้อนโครตและ..



น่าเบื่อมาก ต้องฟังอาจารบ่นหน้าแถว..คริคริ




เปงนักดนตรีของ รร ก้อเหมือนจาสบาย แต่ก้อสบายจิงๆ 555555+



ไม่ต้องเข้าแถวเลย...ชีวิต 80% ในรั้ว รร ที่ผ่านมา 6 ปี คือ ..



เช้าเข้าห้องดนตรี กลางวันเข้าห้องดนตรี เย็นก้อเข้าห้องดนตรี



ชั้นทามแบบนี้มาตลอด ทุกวันๆ เหมือนเป็นกิจวัตรที่สำคัญในชีวิตไปแล้ว



เมื่อชั้นเป็นนักดนตรี..แน่นอนคนต้องรู้จักพวกเราอยุ่แล้วในฐานะ



วงดนตรี สตริง ประจำ รร ชื่อ วงหวานเย็น นั่นเอง..



ชั้นทามงาน และกิจกรรมให้ รร มาตลอดเวลา..อิอิ ก้อมีทั้งผลดีและไม่ดี



ทั้งโดนนินทา โดนด่า โดนชม



มีทั้งคนรัก คนเกลียดไปพร้อมๆกัน



เคยร้องไห้ด้วยนะ...เพราะโดนด่า 555+



หลังๆก้อชินแล้ว เหมือนพวกดาราเลย 555+ เว่อร์จิงๆ



บางทีก้อมีน้องๆมาล้อมหน้าล้อมหลัง บางทีก้อมีพี่มาม่อ



อารายก้อไม่รุ หนุกหนานกานไป เห่อะๆ








ชีวิตที่ผ่านมาอ่ะนะ ชั้นไม่ค่อยได้สนิทกับเพื่อนในห้องซักเท่าไหร่เลย



เพราะผลจากการเล่นดนตรีนี่แหละ



เมื่อเราได้อย่าง อีกอย่างเราก้อต้องเสีย



เพราะฉะนั้นแล้ว เมื่อชั้นเลือกเดินทางนี้ ชั้นก้อเลยต้องปรับตัว แห่ะๆ



ชั้นมีแค่เพื่อนสนิทคนเดียว คือ มือกีต้า ในวง 555+



แล้วก้อในห้องเรียนมีอีก 2 คน แต่ก้อไม่ค่อยได้คุยกานมาก นอกจากเข้าเรียน



เพราะไม่มีเวลาให้เพื่อนในห้องหรอก




รายงานกลุ่ม ก้อช่วยได้น้อยมากๆ



ยังรู้สึกผิดมาจนถึงทุกวันนี้เลยนะ ว่าช่วยอารายไม่ค่อยได้เลย







ชั้นเล่นดนตรี ไปแข่ง ล่ารางวัลมามากมาย



ได้ทั้ง ประสบการ ที่สั่งสมมานาน ซึ่งไม่อาจหาได้ในเวลาอันรวดเร็ว




ได้มิตรภาพที่ดีจากคนรอบข้าง




ได้เรียนรู้การแก้ปัญหา ในหลายแง่หลายมุมที่เราต้องเจอ



ได้เพื่อนที่ดีที่สุด และรักมากที่สุด



ได้เจอคนมากมาย ทั้งคนมีชื่อเสียง ทั้งพี่ๆนักดนตรีนิสัยดีหลายคน



ได้เจอความกดดัน ซึ่งฝึกให้เราเข้มแข็งได้เสมอ



เมื่อเราเจอกับปัญหาอะไร เราจะรับมันได้แค่ไหน



แล้วอะไรคือทางออกสำหรับมัน



เราจาเรียนรู้ได้เอง จากการแก้ปัญหาด้วยตัวเอง





ชั้นจบม.3 มาด้วยเกรดแค่ 3.25 เอง 55+



ไม่ติดสายวิท ด้วยซ้ำ แต่ติดสายศิลป์คำนวนห้องคิง



แล้วสุดท้ายชั้นก้อตัดสินใจยื่นเรื่องขอเปลี่ยนมาเรียนสายวิท



เฮ้ออ...คิดว่าตัวเองจาต้องเรียนไหวแน่ๆ



อย่างน้อยชั้นคงไม่ติด 0 แน่นอน 555+



และชั้นก้อได้มาอยู่ สายวิทสมใจอยากเลย



แต่เปง สายวิทห้องสุดท้ายเลย 555+



รู้ๆกานอยู่แล้วหล่ะ ว่าแสบแค่ไหน กับศูนย์รวมคนทุกประเภท



ทั้งเรียนเก่งโครต ด้อยพัฒนาสมองโครต55+ ทั้งบ้าๆบอๆ โอ๊ยย หลากหลาย



อาจารโฮมรูมทุกคน กุมขมับ แบบ กูไม่ไหวแล้วนะ กับพวกมึง



ทามอาจารร้องไห้มาไม่รู้กี่คน 555+



แต่ห้องช้านน่ะ วีรกรรมสุดยอดนะ เวลาโดนมอบหมายให้ทำกิจกรรมอาราย



ไม่เคยซ้อม ไม่เคยเตรียมตัว ไม่เคยตั้งใจเลย



แต่ผลสุดท้าย ได้ดีทุ๊กกกกที 555+ ไม่รุทามไม



สงสัยบุญเก่าคงจาดีหล่ะมั้ง หรืออาจารเค้าเอ็นดูวะ 55 อันหลังคงไม่ 555+



อย่างตอน ม.6 ปากวดมารยาทของ รร ไม่เค๊ยไม่เคยซ้อมกานเลย



นักก้อไม่เคยมา ห้องอื่นเค้าซ้อมทุ๊กวัน วันละหลายเวลาซะด้วย



พอตอนปากวด หัวหน้าห้องแมร่ง ยังลืมปิดเสียงโทสับอีก 555+



เวรเลย แต่ยังดี อาจารที่เปงกรรมการเค้าไม่ได้ยิน 55555+ ไม่งั้น ซวยเลยมรึง!



ผลปากาดออกมา 6/3 ปากวดมารยาท ได้ที่ 1



โหยยไม่น่าเชื่อ เปงไปได้



แต่...เป็นไปแล้ว พี่น้อง 5555+



ดูสิ มีแต่คนเขางงกานทั้งนั้น อยากบอกว่าภูมิใจมากเลย อิอิ





เฮ้ออ...วันนี้นอนดึกมากเลย คงไม่ไหวแล้วหล่ะ



ค่อยอัพต่อรอบ 2 ละกัน




เอาไว้มาเล่าให้ฟังใหม่



เรื่องมานมากมาย



ความทรงจำที่ไม่มีทางหวนคืนมาได้แล้ว มันเยอะแยะจิงๆ






มันทำให้ชั้น ต้องนั่งพิม คีบอร์ด หน้าจอคอมด้วยน้ามตาได้อ่ะนะ





คิดถึงวันเก่าๆจัง ถ้าหยุดเวลาได้ชั้นคงหยุดมันเอาไว้แค่ตรงนั้น




เพราะวันนี้อะไรๆ มันก้อเปลี่ยนไปหมดเลย




เหลือแค่ความทรงจำ กับสิ่งที่ชั้นต้องยอมรับความจิงแล้วในวันนี้





ไปนอนและหล่ะจ้ะ







ฝันดีนะ ทุกคน


อัพยาวมาก เฮ้ออ....บั๊บบาย